علی محمد حق شناس متولد سال 1319 در جهرم، دیپلم ادبی را از دبیرستان نمازی شیراز گرفت و پس از عزیمت به تهران لیسانس زبان و ادبیات فارسی را از دانشسرای عالی تهران اخذ کرد سپس عازم انگلستان شد و از دانشگاه لندن در رشته زبان شناسی و آوا شناسی همگانی دکترا گرفت.

سال 1352 به ایران بازگشت و نخست در دانشگاه ملی (شهید بهشتی) و سپس در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت.

دکتر حق شناس از نسل اول زبان شناسان کشور متخصص زبان شناسی و آواشناسی، در ادبیات و مسائل نظری ادبی دغدغه ها داشت و در هر دو زمینه، تحقیق و قلم فرسایی می کرد. 

مهم ترین کار او «فرهنگ معاصره هزاره انگلیسی ـ فارسی» بود که با همکاری دو نویسنده دیگر در سال 80 تألیف کرد و در بیستمین دوره انتخاب کتاب سال به عنوان اثر برگزیده شناخته شد.

برخی آثار و ترجمه های دکتر حق شناس به این شرح است:

آواشناسی، تاریخ مختصر زبان شناسی، تولستوی، رومان به روایت رومان نویسان، زبان اثر ساپیر، زبان اثر بلومفیلد، سروانتس، مقالات ادبی، زبان شناختی.

اثر دیگر او که در بیست و هفتمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران برگزیده شناخته شد کتاب تاریخ زبان شناسی (شاخه علوم کاربردی) بود.

استاد علی حق شناس پس از عمری تلاش و کوشش علمی روز جمعه در پی ناراحتی ریوی و قلبی در بیمارستان پیامبران تهران به دیار باقی شتافت.

پیکر این استاد فرهیخته و چهره ماندگار علمی دوشنبه 13 اردیبهشت تشییع خواهد شد.
روحش شاد و یادش گرامی